شاید در زمانی که پشت نیمکت‌های مدرسه 3 نفری و به سختی می‌نشستیم و معلم با گچ‌های رنگی بر روی تخته می‌نوشت و ما دانش‌آموزان آن زمان مجبور بودیم که مطالب تخته‌ی گچی را به سرعت در دفتر مشقمان بنویسیم، بهمان گفته می‌شد که دیگر نه نیاز به تخته‌ی گچی است و نه نیاز به دفتر مشق، حتی در باورمان نیز این رویا جایی نمی‌گرفت.