متداولترين وسيله بررسي تجربي در جامعهشناسي و بسياري از رشتههاي مجاور ديگر و همچنين در بخشهاي کاربردي، روش مصاحبه است. زيرا گرچه با اين وسيله، رفتار اجتماعي افراد فقط به طور غير مستقيم، بر مبناي عکسالعمل آنها به سوالات سنجيده ميشود و به نظر مي رسد با تکنيکهايي چون مشاهده و يا آزمايش ممکن است بتوان رفتار اجتماعي افراد را در گروههاي کوچک به طور مستقيم و واقعيتر بررسي کرد، اما در گروههاي بزرگتر، هنگامي که مقايسه نسبتاً دقيق رفتار گروه ها با يکديگر مطرح مي شود بايد مقياسهاي دقيق، قابل اطمينان و يکشکلي براي مقايسه و سنجش افراد با يکديگر يافت که در مجموع "مصاحبه" در بيشتر موارد به اين هدف ايدهآل نزديکتر است.