پس از معرفي و شناخت شخصيت و شخصيت‌پردازي و زبان معيار در داستان، نويسنده بايد به اين نكته توجه داشته باشد كه كلمات و جملاتي كه از زبان و دهان شخصيت‌هاي او در داستان بازگو مي‌شود، آيا با رفتار و اعمال و عكس‌العمل و طرز فكر او هم‌خواني و تناسب دارد يا نه؟ و آيا مخاطب مي‌تواند بر اساس گفتگوها و يا ديالوگ‌هاي شخصيت‌ها به موقعيت او و مكان و زمان و فضايي كه روي داده و يا توصيفات نويسنده را تشخيص دهد؟ و كلمات و جملاتي كه گفته مي‌شود، آيا در باورپذير نمودن شخصيت و پيش بردن داستان مفيد است؟