دلری و دتی (1996) به تشریح سه روش اصلی برای طراحی استراتژی منابع انسانی پرداختهاند، که به این شرح هستند: "روش جهانشمول" ، "روش اقتضایی" و "روش ترکیبی". ریچاردسون و تامپسون (1999) دو روش نخست را به ترتیب "بهترین روش" و بهترین هماهنگی" نامیدهاند، و نام روش آخر را تغییرندادهاند. مقصود گست "(1997) از "هماهنگی یا تناسب" مجموعهای است ایدهآل از روشها همچون روش اقتضایی.