تحقیقات اولیه مربوط به رهبری روی صفات رهبری یا ویژگی‌های با دوام و نسبتا ثابت، به عنوان کلید موفقیت رهبری تأکید داشت. هدف تحقیقات این بود تا مجموعه‌ای از صفات کلی را بیابد که رهبران کارآمد متمایز می‌سازد. با در دست داشتن چنین فهرستی، انتخاب برای مشاغل رهبری ساده می‌شد و فقط افرادی که ویژگی‌های‌شان با آن فهرست تطبیق می‌کرد و مطمئنا توفیق حاصل می‌کردند، برگزیده می‌شدند.